Do oceny prawidłowej wagi służy indeks masy ciała Body Mass Indeks (BMI) [15]. Jest to masa ciała w kilogramach podzielona przez wzrost wyrażony w metrach, podniesiony do kwadratu. Jeżeli otrzymany wynik mieści się w granicach 18,5-25 - waga jest prawidłowa. Jeśli wynosi 25-30, świadczy o nadwadze. Wynik powyżej 30 to już otyłość, a powyżej 40 - otyłość olbrzymia.
Nadmiar kilogramów nie jest problemem tylko estetycznym. Otyłość to choroba, grożąca rozwojem i innych chorób. Wyodrębniono dużą liczbę chorób i zaburzeń (obok choroby wieńcowej), co do których nie ma wątpliwości, że są w dużej mierze konsekwencją otyłości. Należą do nich: choroba zwyrodnieniowa stawów, cukrzyca typu 2, hiperlipidemia (podwyższony poziom cholesterolu i triglicerydów), nadciśnienie tętnicze, zaburzenia miesiączkowania, żylaki i zakrzepica żylna, obrzęki, zespół bezdechu sennego.
Nadmierna masa ciała to skutek wielu czynników, od genetycznych począwszy, poprzez sposób odżywiania w dzieciństwie, decydujący o ilości komórek w tkance tłuszczowej, które pozostają człowiekowi na całe życie. Również nawyki dietetyczne, mające m.in. podłoże kulturowe, wpływ stresów i frustracji, tryb życia utrudniający regularne spożywanie posiłków, łatwa dostępność tuczącej żywności - gatunku „fast food”, i kaloryczne napoje orzeźwiające. W gruncie rzeczy właściwa dieta sprowadza się do zadbania o prawidłowy bilans energetyczny, czyli taką jej kaloryczność, którą organizm może na bieżąco wykorzystać, bez konieczności odkładania nadmiaru tłuszczu na zapas. Ogólna jakość życia jest upośledzona przez dolegliwości fizyczne, ograniczenia w wykonywaniu codziennych czynności i schorzenia towarzyszące otyłości. Wszystkie te czynniki zmniejszają aktywność pacjenta i w rezultacie powodują dalsze przybieranie na wadze.
poniedziałek, 25 maja 2009
Subskrybuj:
Posty (Atom)